Motivatie - Internetpastor

Internetpastor.eu
Ga naar de inhoud

Motivatie

Wie is...
Waarom schrijf je nu een boek over God en ADHD? In mijn omgeving kom ik deze vraag nog wel eens tegen. Uiteindelijk heb ik op deze vraag geen passend antwoord omdat ik vanuit een andere optiek aan dit boek ben begonnen. Het is mijn autobiografie, waarbij God al vijftien jaar in mijn leven aanwezig was voordat bij mij op mijn zesendertigste ADHD werd gediagnosticeerd. Ik was al ongeveer elf jaar bezig met het schrijven van mijn autobiografie voordat ik überhaupt problemen in de kerk kreeg. De fundamentele reden dat ik dit boek ben gaan schrijven is omdat ik God als een persoon aanschouwde die werkelijk zielsveel van mij, maar ook van andere mensen houdt. Het gedrag, de liefde van God werd bij mij zichtbaar door de vele tekenen en wonderen die Hij in mijn leven heeft verricht. Door de diagnose ADHD scheen God zelfs nog meer licht over mijn leven. Doordat ik de diagnose ADHD ontving kon ik mijn leven gaan reframen, oftewel mijn levensverhaal gaan herzien.
Naast dit alles heb ik bij heel erg veel mensen over de wonderen van God in mijn leven getuigd. Niet alleen op een middelbare school maar ook aan atheïsten en gelovigen in de kerk. Mensen vanuit de kerk hebben staan huilen, mensen begrepen er niets van dat een God die ik meemaakte bestond. Ik heb met mensen staan lachen en soms heb ik verwonderd naar mijn eigen verhalen geluisterd. Ik voelde mijzelf erg door de Here verwend. Het was voor mij daarom niet zo vreemd om mijn verhaal op papier te gaan zetten. Als er zoveel verwondering bij mensen is die zoveel jaren meer dan ik in de kerk zitten, dan heb ik geluk gehad. Waarom zou ik mijn geluk niet met anderen mensen willen delen?
Dit boek geeft ook rechtvaardige kritiek op het handelen van mensen in de kerk. Deze kritiek kan naar mijn mening ook weer een positieve stimulans zijn voor ongelovigen om toch op zoek te gaan naar de levende God. Uiteindelijk staat God boven een instituut als de kerk. Ik geloof in God ondanks wat er met mij in de kerk is gebeurd. Mijn geloof in God heeft niets te maken met het verkeerd handelen van mensen, maar met Zijn trouw naar mij toe. Wat ik heb meegemaakt in de kerk zegt mij iets over mensen en in wat voor stadium van geestelijke groei ze zijn. Dat is uiteindelijk niet mijn, maar hun eigen verantwoordelijkheid!
Het is voor mij een belangrijke les in mijn leven geweest dat ik best wil luisteren naar het verhaal van andere mensen. Zodra het echter niet strookt met wat ik vind in wie ik werkelijk ben, dan wil ik (zeker als ADHD’er) niet langer in een kerk of op een bepaalde plek blijven.
Vooral niet als mensen niet van plan zijn om met mij te communiceren. God heeft ons maar één ziel gegeven en daar moeten wij zuinig op zijn. Ook de roeping die je ervaart kan dan wel eens de mist ingaan. Zolang een predikant beweert dat je roeping uitgesteld kan worden, spreekt hij zichzelf tegen als hij zegt dat deze niet door anderen teniet kan worden gedaan. Want wat gebeurt er als je tien moeilijke mensen achterelkaar tegenkomt? Is het niet zo dat mensen dan makkelijker de brui eraan geven? Als men dan de brui eraan geeft zal er wel geopperd worden dat die persoon geen roeping heeft ontvangen. Uiteindelijk wil ik mijzelf de vraag stellen: “Waarom is er wel uitstel maar geen afstel mogelijk?”. Ik ben van mening dat als mensen niet naar God willen luisteren, of mensen doelbewust geblokkeerd worden door anderen, God een ander persoon neemt om Zijn werk te volbrengen! Mensen zitten niet met touwtjes aan God vast omdat het hoogste goed in het christendom de liefde is, geen dictatorschap van God! Om deze reden moeten we elkaar serieus nemen en als broeder en zuster in de Heer van elkaar willen houden zoals Christus van ons houdt.
In mijn (geestelijk) leven heb ik in de kerk sterk ervaren hoe het niet hoort. Dat is een grote leerschool voor mij geweest. Mijn persoonlijkheid is niet zo dat ik precies hetzelfde ga doen wat mij aangedaan is. Ik draai het om; ik doe het tegenovergestelde!
Als laatste wil ik nog enkele algemene opmerkingen maken. In het boek heb ik om privacy redenen diverse fictieve namen gebruikt.
Het boek is begonnen in 1964. In die tijd gebruikte men de gulden als betaalmiddel en werd er op de lagere school gesproken over een klas. Tegenwoordig hanteren we de euro en wordt er op de basisschool gesproken over een groep. In het boek heb ik er voor gekozen om de hedendaagse woorden te gebruiken zodat iedereen het boek kan lezen en begrijpen.
Copyright 2017 - 2022 internetpastor.eu
Terug naar de inhoud